سلف پرتره، ۱۹۲۷

عکس آنلاین[1] / مصطفی ملکی: زمانیکه در دهه‌ی بیست میلادی در پاریس به هم برخوردند، مان رِی[2] به ژِرمن کرول این چنین گفت: «ژرمن، من و تو بزرگترین عکاسان دوران خود هستیم، من در کلاسیک و تو هم در معنای مدرن آن.»

آثار این دو پیشروی عکاسی مدرنیست در کنار آثار آندره کرتِس[3] و پل اوتربریج[4] در اولین نمایشگاه عکاسی مدرن در فرانسه به نمایش گذاشته شدند: سَلُن دُ لِسکَلیه، در شانز اِلیزه به تاریخ می ۱۹۲۸٫ در همان سال، کرول یک کتاب آوانگارد عکاسی را چاپ کرد، مِتال[5]، که در آن او شعر بصری مدرنیست را خلق کرده بود آن هم از طریق تصاویری از بناهای فولادی، مانند ایفل[6]، که از زیر گرفته شده بودند و کل قاب را با آن هندسه‌ی عجیب و غریب پر کرده بود.

در کتاب مارتین پار و گری باجر با نام فتوبوک نسخه‌ی اول[7]، با عنوان زیباترین مثال یک عکس-کتاب مدرنیست با حالتی سینمایی و فعال توصیف شده است و این چنین آورده اند که او عکاسی پیشرو در مدرنیسم رادیکال بود. بیش از آن، کرول از اولین عکاسانی بود که عکس-کتاب را با هدفی هنرمندانه ایجاد کرد، یک ابژه‌ی خود شمول و به گستردگی یک نمایشگاه.

از آن پس، آوازه‌ی کرول رو به افول نهاد، حداقل در قیاس با عکاسان هم عصرش چون مان ری و مولی-ناگی، اما نمایشگاهی عجیب و غریب، ژرمن کرول(۱۸۹۷-۱۹۸۵): سفر یک عکاس[8]، که در ژُ دُ پُم در پاریس افتتاح شده است، شهر آرزوهایش، شاید تا حدی او را به جایگاه اصلی اش در هنر عکاسی به عنوان یک عکاس پیشرو و همچنین یک مدرنیست رادیکال بازگرداند.

اگر ۱۹۲۸ یک سال کلیدی برای کرول بود، او پیش از این هم در زمانه‌ی خودش از استانداردهای ساختار شکن استفاده کرده بود. متولد ویلدا پوزنان، روسیه‌ی غربی، در ۱۸۹۷٫ او دوران کودکی ای سراسر پر از سفر داشت. پدرش، به عنوان یک مهندس خانواده را از به جاهای مختلف از جمله بوسنی، اسلوونی و باواریا برد قبل از آنکه سرانجام به سال ۱۹۱۲ در مونیخ جای گیرند.

در ۱۹۱۷، پس از تکمیل یک دوره‌ی عکاسی، او عضوی از گروه هنرمندان و نویسندگان مونیخی شد که متفکر سیاسی کِرت آیزنِر[9] هم عضو آن بود، که بعدها نخست وزیر ایالت مستقل باواریا شد. اولین مجموعه‌ی تصاویر جنس مونث با نام دِر آرت[10] در کتابی به سال ۱۹۱۸ چاپ شد. اما حرفه‌ی او به عنوان یک عکاس در سال ۱۹۱۹ به قتل آیزنر دچار وقفه شد. فعالیت سیاسی کرول منجر به این شد که از مونیخ اخراج شود و در سفرش به سال ۱۹۲۱ به روسیه توسط پلیس مخفی بازداشت شد. به جرم دشمن مکتب لنینیسم شناخته شدن، در دو سری زندان شد و در یکی از آنها بود که با یک اعدام نمایشی تمام عمرش را در شوک و ترس گذراند.

طرح تبلیغاتی برای پل پواره، ۱۹۲۶

به سال ۱۹۲۲ از روسیه اخراج شد که در این حین آنقدر مریض و بیمار بود که تمام موهای سرش ریخته بود. زمانیکه به برلین بازگشت، او به عنوان مدیر یک استودیوی عکاسی استخدام شد. در آنجا او روی مجموعه‌های بیشتری را در زمینه‌های مختلف اما در مفهوم نیودیتی کار کرد.

در سال ۱۹۲۶، کرول به پاریس نقل مکان کرد، جاییکه او عکاسی مد را در آغوش گرفت. اما رسوخ هنری اش در ۱۹۲۸ آغاز شد، زمانیکه توسط مجله‌ی «ووVU» [11]استخدام شد. از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۱ اوج فعالیت او به حساب می آید. کارهای او به کرات در مجله‌ی وو و مجله‌ی سورئالیستی بلزیکی با نام وریِته چاپ می شدند. او از مردم عادی در بازارهای پاریس ، مغازه‌های و خیابان ها، و همچنین محیط‌های ساختارشکن شهر عکاسی می کرد ، و با دوست شدن با شخصیت هایی چون کُلِت[12]، ژان کوکتو[13] و آندره مالرو[14] از ایشان هم عکس گرفت. عکس-کتاب‌های دیگر او شامل  ۱۰۰xParis[15] به سال ۱۹۲۹  ، Etudes de Nu[16] و Le Valois[17]( هر دو در ۱۹۳۰)  چاپ شدند. در ۱۹۳۱ به همراه جورج سیمون،نویسنده، اولین عکس-رمان را با نام  Le Folle d’Itteville[18] را چاپ کرد.

زندگی خارق العاده‌ی کرول در دهه‌ی ۳۰ و ۴۰ به سرعت گذشت، به خاطر چپ بودن محکوم بود و التهاب و شورش نیز فروکش کرد. او در سال ۱۹۴۱ به فرانسه‌ی آزاد پیوست، هم به عنوان عضو فعال در جبهه‌ی مقاومت و هم به عنوان عکاس. پس از جنگ، او به جنوب شرقی آسیا سفر کرد جاییکه به دنبال رد پاهایی از مادرش می گشت. او مدیر یک هتل در بانکوک شد. با زندگی در کنار تبتیان نزدیکِ دهرادون یک بودایی شد.

در همه جاهایی که زندگی می کرد عکس گرفتن هم جزیی از برنامه‌ی زندگی اش بود. کتاب هایی هم چون (Ballet de Monte Carlo(1937[19]و (Tibetans in India(1968[20]
نشان دهنده‌ی بودن او در جاهایی چون مونت کارلو، آسیای جنوب شرقی و هند بوده است.

پرتره‌ی ژرمن کرول توسط هانس باسلر، ۱۹۲۲

از نیودیتی تا عکاسی مد، از فتوژورنالیست تا عکاسی پرتره، کارول همیشه خودش را به عنوان یک مبدع نشان داد. اگر چه نمایشگاه حاضر تنها بخشی از کارهای او را به نمایش می گذارد، اما شناساندن دوباره‌ی هنرمندی ست که سرتاسر زندگی اش را مستقل بود.

References

  1. ^عکس آنلاین (aksonline.ir)
  2. ^مان رِی (www.manraytrust.com)
  3. ^آندره کرتِس (www.getty.edu)
  4. ^پل اوتربریج (www.getty.edu)
  5. ^مِتال (2.bp.blogspot.com)
  6. ^ایفل (www.artvalue.com)
  7. ^فتوبوک نسخه‌ی اول (www.phaidon.com)
  8. ^ژرمن کرول(۱۸۹۷-۱۹۸۵): سفر یک عکاس (www.jeudepaume.org)
  9. ^کِرت آیزنِر (www.britannica.com)
  10. ^دِر آرت (photobibliothek.ch)
  11. ^مجله‌ی «ووVU» (www.moma.org)
  12. ^کُلِت (theredlist.com)
  13. ^ژان کوکتو (s-media-cache-ak0.pinimg.com)
  14. ^آندره مالرو (s-media-cache-ak0.pinimg.com)
  15. ^۱۰۰xParis (www.youtube.com)
  16. ^Etudes de Nu (www.waltzbooks.com)
  17. ^Le Valois (www.harpersbooks.com)
  18. ^Le Folle d’Itteville (www.photoeye.com)
  19. ^(Ballet de Monte Carlo(1937 (www.vialibri.net)
  20. ^(Tibetans in India(1968 (ecx.images-amazon.com)
66a930bf-d56b-4ee3-97d1-66bd63320132-620x372

نویسنده: زهرا ستوده

منبع

آتلیه تخصصی عکس نوزاد ،کودک و بارداری- فوتو ستوده
زهرا ستوده
نویسنده: زهرا ستوده
عشق به عکاسی و ثبت لحظات خاطره انگیز از کودکان ، من رو به کار بیشتر تشویق کرد و این وب سایت در راستای این فعالیت هنری و در جهت اطلاع رسانی و ارتقای سطح عکاسی در جامعه مجازی و همچنین به نمایش در آمدن نمونه کار های خودم ایجاد و در خدمت شما قرار گرفته است. امیدوارم از خواندن محتوا و دیدن عکس های این وبسایت لذت ببرید. استودیو ستوده آتلیه تخصصی عکس و فیلم نوزاد کودک وبارداری در کرج
نوشته های دیگر از نویسنده