عکس آنلاین[1]/مصطفی ملکی: وینسنت در استکهلم از پدر و مادری سوئدی و اسپانیایی به دنیا آمده است. وینسنت خودش عکاسی را آموخت. هدف او داشتن یک گالری در ژاپن است. اما آنچه توجه ما را به سوی او جلب کرد پروژه ی Jack the Ripper بود.

سایت فوتوگرافر:به ما از اینکه چگونه عکاس شدی بگو.

وینسنت: فکر می کنم در دوران راهنمایی بود که دوربین پدرم را دزدیدم و همه ی فیلم هایش را طی یک روز استفاده کردم. البته پایان خوبی نداشت اما یک چیز برای من جالب بود و آن اینکه تاریخ را در یک رول فیلم حبس کرده بودم. سال ها بعد زمانیکه او یک کنون ۴۰۰D خرید سرانجام موفق شدم که آن را هم بدزدم. فکر کنم حدود ۱۸ سالم بود. شروع به خریدن لنز کردم. زمانیکه ۵۵۰D بیرون آمد من دوربین پدرم را فروختم و با اندکی ذخیره ی پولی که داشتم توانستم آن را بخرم.

من در حال خواندن زبان ژاپنی بودم و به همین خاطر یک سفر در سال ۲۰۱۰ به ژاپن گریز ناپذیر بود. همین هم باعث شد تا نمایشگاهی را از عکسهایی که گرفته بودم دایر کنم. البته به خاطر آن نمایشگاه احساس غرور نمی کنم هر چند تعدادی از عکس ها خربداری شدند. باور کردنش سخت بود. اما تصمیم گرفتم تا کمی عمیق تر غرق در جهان شوم. من یک کنون ۷D در اواخر ۲۰۱۰ داشتم و در سفر بعدی به ژاپن در سال ۲۰۱۱ دو بدنه از این دوربین را در اختیار داشتم. در آنجا من از یک مراسم عروسی نیز عکسبرداری کردم.

چه چیزی شما را وارد دنیای پرتره و مراسم عروسی کرد؟

حرکت! و تعامل با مردم! برای من مهم نبود که دوربین دیجیتال یا آنالوگ باشد. تنها چیزی که اهمیت داشت خود عکاسی بود. در همین زمان باید از پیتر هِرلی هم تشکر کنم. کسی که در این مسیر بسیار به من کمک کرد. من حتی در دوره ی فشرده ای که او در استکهلم داشت شرکت کردم.

مشخصاً پروژه ی حاضر یک کار شخصی ست. اما الهام بخش آن چه بوده؟ 

من همیشه به سینمای قدیم و جدید علاقه داشته ام. در اوقات آزاد معمولاً فیلم می بینم و انیمیشن تماشا می کنم. ذهنم در طی این روزها اصلاً به خودش اجازه نمی دهد که حتی برای ثانیه ای به چیز دیگری فکر کند. در طول تعطیلات زمستانی یکی از دوستان کتابی را به من داد؛ کتاب شرلوک هولمز. همزمان که کتاب را مطالعه می‌کردم به موسیقی متنش نیز گوش می‌دادم. همین ترکیب به ناگاه باعث شد تا من آنچه که به نظر جالب می‌آمد را خلق کنم. عبور از هر شهر قدیمی در هر روز تلنگری تازه را به من می‌زند. عنوان مثال شرلوک هولمز به یک الهام خوب بود.

چطور این صحنه‌هایی را که هم اکنون شاهدشان هستیم را ایجاد کردی؟

برای این پروژه مدل‌ها باید از دوستانم می‌بودند. بنابراین ایده‌ام را مطرح کردم و اینکه چند فریم را برای یک داستان کامل احتیاج دارم را یادداشت کردم.

کار بسیار مشکلی بود. بیرون برف می بارید و من مجبور بودم یا در استودیو ترکیب‌ها را درست کنم و یا اینکه اگر فضای بیرون احتیاج بود با چند روز تاخیر به شهر بروم.

به ما از تجهیزاتی که استفاده کردی بگو. 

دوربینم را از کنون ۵D MKIII به نیکون D750 تغییر دادم و این اولین عکاسی من با دوربین و برند جدید بود. در مورد فلاش‌ها هم کسانی که من از آنها عکس گرفته‌ام  این موضوع را درک می کنند. من فقط سه نور استودیویی داشتم . همچنین از speedlights هم استفاده کردم تا همه چیز را کامل کنم. این اولین بارم بود که باید چنین روتوش گسترده‌ای را انجام می دادم- ساعت های متمادی در حال کار با فتوشاپ. من هنوز یک مبتدی محسوب می‌شوم اما در حال ادامه دادن مسیرم به سوی بهتر شدن هستم.

چطور با مدل ها کار کردی؟ آیا استوری بورد هم در کار بود؟ 

همانطور که قبلاً هم گفتم استوری بورد همان بود که در ذهنم شکل گرفت. هر چند کارگردانی چنین کاری آسان نیست اما من از آن لذت می‌برم و همیشه هم در پس زمینه‌ی کار موسیقی در حال پخش شدن بود. در حین عکاسی از موسیقی متن فیلم شرلوک هولمز استفاده کردم تا هم خودم و هم مدل ها بهتر بتوانیم موقعیت ها را درک کنیم. (برای دیدن عکس های بیشتر این مجموعه اینجا را کلیک[2] کنید)

References

  1. ^عکس آنلاین (aksonline.ir)
  2. ^کلیک (www.vincentpalma.net)
1402956_10202703152208213_1483534790_o

نویسنده: زهرا ستوده

منبع

آتلیه تخصصی عکس نوزاد ،کودک و بارداری- فوتو ستوده
زهرا ستوده
نویسنده: زهرا ستوده
عشق به عکاسی و ثبت لحظات خاطره انگیز از کودکان ، من رو به کار بیشتر تشویق کرد و این وب سایت در راستای این فعالیت هنری و در جهت اطلاع رسانی و ارتقای سطح عکاسی در جامعه مجازی و همچنین به نمایش در آمدن نمونه کار های خودم ایجاد و در خدمت شما قرار گرفته است. امیدوارم از خواندن محتوا و دیدن عکس های این وبسایت لذت ببرید. استودیو ستوده آتلیه تخصصی عکس و فیلم نوزاد کودک وبارداری در کرج
نوشته های دیگر از نویسنده