دو ماه قبل زمان برگزاری پانزدهمین جشن سینمای ایران زریباف به عنوان نفر اول در بخش عکاسی فیلم این رویداد سینمایی معرفی شد. از آنجا که این جشن بعد از سه سال برگزار می‌شد عکس‌هایی که نامزد شدند از میان فیلم‌هایی گزینش شده بودند که در طول این سه سال به روی پرده رفته بودند.

به گزارش پایگاه عکاسی زوم نیوز ، او عکس‌های فیلم «اشباح» ساخته داریوش مهرجویی را به صورت سیاه و سفید برای داوری ارائه کرده بود. زیباف از ۹ سال وارد عرصه عکاسی سینما شد و در این مدت فیلم‌هایی نظیر «دل شکسته» و «زمهریر» ساخته علی رویین‌تن، «نیلوفر» به کارگردانی سابین ژمایل، «بیداری» فرزاد موتمن، «ندارها» محمدرضا عرب و… را عکاسی کرده است. فیلمبرداری چند فیلم کوتاه و مستند و همچنین دومین فیلم بلند داستانی علی جناب با عنوان «زنده به گور» را هم برعهده داشته است. با او درباره ویژگی عکس‌های فیلم «اشباح»، نگاهی که به عکاسی سینما وجود دارد و همینطور تاثیرات مثبت و منفی دیجیتال بر عکاسی گفت و گو کردیم.

فیلم «اشباح» سیاه و سفید بود و شما هم ترجیح دادید متناسب با فضای فیلم عکس‌ها را برای داوری سیاه و سفید ارائه کنید. چرا؟

وقتی عکس قرار است در خدمت فیلم و در راستای تفکر جاری در آن باشد، ایجاب می‌کند همانطور که فیلم سیاه و سفید فیلمبرداری شده است، عکس‌ها هم سیاه و سفید باشند. البته در بخش تولید ترجیح دادند برای تبلیغات محیطی از عکس های رنگی هم استفاده کنند.

  عکس‌های «اشباح» چه خصوصیتی دارند که مورد توجه داوران قرار گرفتند؟

به نظر من عکس‌های چهار کاندید دیگر هم از کیفیت بالایی برخوردار بودند. شاید بتوان گفت من به نوعی این جایزه را به نمایندگی از این عزیزان در انجمن عکاسان سینمای ایران گرفتم .

در اشباح سعی کردم از آنچه که در اختیار داشتم استفاده کنم. سینمای داریوش مهرجویی یکی از دلایل اصلی علاقه‌ام به این مدیوم بوده است. قبل از فیلمبرداری از اینکه قرار است دو ماه با خالق فیلم‌هایی مثل «هامون»، «اجاره‌نشین‌ها»، «بانو» و … همکاری کنم هیجان‌زده بودم، همینطور همکاری با محمود کلاری فیلمبرداری که سینمای ایران به مولفه‌های تصویری و قاب‌های وزین او می‌بالد. در عکاسی فیلم‌ها همیشه سعی کردم در خدمت فیلمنامه هم از زاویه‌ای که فیلمبردار و کارگردان تشخیص می‌دهند عکاسی کنم و هم نگاه خود را به عکس‌ها اضافه کنم.

عکاسی فیلم از مواد تبلیغی اثر است و تا حدودی باید مخاطب را با فضای فیلم آشنا کند. برای این مساله چه مولفه‌هایی برای عکاسی باید در نظر گرفت؟

اصولا در هر فیلمی کارگردان و فیلمبردار در پی دستیابی به یک مولفه بصری مشترک هستند که تصاویر را با نظم و هارمونی خاصی به سمت این عامل مشترک هدایت کنند. چه بهتر که عکاس اثر به عنوان یک چشم سوم و مستقل و با شناخت کافی، عکس‌هایش را با گذر از این فیلتر ثبت کند. همچنین عکاس می‌تواند علاوه بر عکس‌های هماهنگ با میزانسن کارگردان، نگاه خود را نیز به این زبان مشترک اضافه کند و عکس‌هایی تولید کند که شاید تا حدی با نماهای موجود در فیلم متفاوت باشند ولی با استفاده از کاراکترها، در صحنه عکسی ثبت کند که در فضای فیلم گرفته شده و مربوط به آن است.

به عنوان مثال عزیز ساعتی در فیلم سیاه و سفید «کلاغ» ساخته بهرام بیضایی عکسی رنگی از پروانه معصومی؛ بازیگر نقش اصلی گرفته که در نهایت تبدیل به پوستر فیلم شده است. با اینکه نمای این عکس دقیقا به همین شکل در فیلم وجود ندارد ولی فضای  فیلم را به خوبی منتقل می کند. عکاس با این عکس به خوبی جای پای خود را در اثر باقی گذاشته است.

14-11-11-12924Sahab Zaribaf

شما در عکاسی سینما با چه مشکلاتی رو به رو هستید؟
مشکلات کم نیست. گرانی تجهیزات در مقابل دستمزدهای کم، باعث شده به سختی بتوانیم ابزار کارمان را به روز کنیم. اگر مشکلی برای تجهیزات و لوازم مان به وجود آید کسی پاسخ گو نیست و همه چیز بر عهده خودمان است. مشکل دیگری که با آن رو به رو هستیم مطبوعات است. عکس‌هایمان را برای چاپ در مطبوعات در اختیار آنها قرار می‌دهیم و پس از چاپ با عکسی رو به رو می شویم که با عکس اصلی مغایرت دارد. عکس‌ها را به هر صورتی که می‌خواهند برش می‌زنند، رنگ و نور یا جهت آن را تغییر می‌دهند. صرف اینکه صفحه‌بندی مجله یا روزنامه‌شان به هم نخورد با عکس‌ها هرجور دوست دارند رفتار می‌کنند. عکس‌ها را از طریق شبکه‌های اینترنتی پیدا می‌کنند و بدون ذکر نام عکاس در صفحات خود منتشر می‌کنند. هیچ حقی برای مولف قائل نیستند و در ازای چاپ عکس‌ها هم هیچ مبلغی دریافت نمی‌کنیم. در نهایت هم باید خوشحال باشیم که لطف می‌کنند عکس‌های ما را به هر شکلی که مطلوبشان است به نمایش می‌گذارند.

زمانی که تکنولوژی دیجیتال وارد سینما شد هرچند کار آسانتر شد و زمان کمتری برای خروجی گرفتن صرف شد اما  بسیاری این پدیده را مضر دانستند. می‌توان این مساله را هم یکی از مشکلات عکاسان عنوان کرد؟

نمی‌توان از تاثیرات مثبتی که ورود دیجیتال به دنیای سینماداشته چشم پوشی کرد، اما با ورود تکنولوژی دوربین‌های دیجیتال بسیاری از تهیه‌کننده‌ها کمیت را بر کیفیت ترجیح دادند و با این ذهنیت که هر شخصی یا قوم و خویشی با هر دستمزدی و با در اختیار داشتن یک دوربین دیجیتال می‌تواند ازعهده کار برآید باعث شدند کسانی وارد این حیطه شوند که علم و توانایی لازم در این زمینه را ندارند. بعضی از آنها شناخت کافی از سینما و درکی از قاب بندی سینمایی ندارند.

با این حساب می‌توان این مساله را دلیلی بر افت سطح کیفی عکس ها در بعضی از فیلم‌ها دانست.

بله.  در نتیجه این کار را برای من به عنوان یک عکاس سخت می‌کند. حس می‌کنم توجهی که لازم است برای حرفه‌ام قائل نیستند. و این باعث کم کاری‌ام  می‌شود که به هر قیمتی کار نکنم. معتقدم عکس فیلم به نوعی رسانه فیلم محسوب می‌شود و  مشخصه و شناسه آن و یکی از مهمترین عوامل ترغیب و جذب مخاطب است؛ که متاسفانه در این روزها بسیاری از تولیدکنندگان سینمای ما توجه لازم را به این مهم نشان نمی‌دهند. فکر می‌کنم در سال‌های اخیر برخی از تهیه‌کننده‌ها با رویکردی که داشتند باعث شدند در حق عکاسان سینما اجحاف شود و ارتباطی که باید میان آنها و عکاس برقرار باشد دچار تزلزل شده است.

منبع : خبر آنلاین

نویسنده: زهرا ستوده

منبع

آتلیه تخصصی عکس نوزاد ،کودک و بارداری- فوتو ستوده
زهرا ستوده
نویسنده: زهرا ستوده
عشق به عکاسی و ثبت لحظات خاطره انگیز از کودکان ، من رو به کار بیشتر تشویق کرد و این وب سایت در راستای این فعالیت هنری و در جهت اطلاع رسانی و ارتقای سطح عکاسی در جامعه مجازی و همچنین به نمایش در آمدن نمونه کار های خودم ایجاد و در خدمت شما قرار گرفته است. امیدوارم از خواندن محتوا و دیدن عکس های این وبسایت لذت ببرید. استودیو ستوده آتلیه تخصصی عکس و فیلم نوزاد کودک وبارداری در کرج
نوشته های دیگر از نویسنده